Nachtgedachten

Nachtgedachten

Een oranje mens

'Waarom deel je ze niet, die gedachten van jou? Waarom begin je geen blog?' Dat vroeg een andere levenstrapeziste me. Want in dit drukke tijdperk zien we elkaar te weinig en hebben we te weinig uren, minuten, seconden om van gedachten te wisselen. 'Als je een blog had, kon ik je lezen,' zei ze nog. Die gedachte stond me wel aan. Ik heb altijd al gewild dat mensen me konden lezen. Maar u weze gewaarschuwd. Mijn gedachten zijn soms zwarter dan de nacht. Al kan ik ook een erg oranje mens zijn.

Verdriet

SchrijfselsPosted by Beatrijs 2011-12-07 21:48:53

Je kunt verdriet niet delen. Niet in de zin van : 'Hé joh, geef maar een stukje aan mij, dan wordt het bij jou minder.'

Je vermenigvuldigt het op die manier. Het wordt groter.

Het smeert zich uit als een rode wijnvlek op een smetteloos wit tafellaken.

Je kunt verdriet niet delen.

Het kan worden gekloond.

Iemand herkent het, of voelt het aan. Neemt het voor een stukje met zich mee.

Ook zo wordt het groter.

En het is niet langer jouw verdriet.

Het heeft een andere kleur gekregen.

De kleur van wie het nu met zich meedraagt. Van wie het zich eigen maakt.

Je kunt verdriet niet delen.

Er zijn geen feilloos juiste woorden die jouw verdriet kunnen tekenen.

Er is geen mogelijkheid te schilderen, te zingen, te schreeuwen hoe dat zwarte gat je naar adem doet snakken,

je leegrooft,

je tegen de grond drukt.

Je kunt verdriet niet delen.

Soms herken je het

op een trieste manier,

zoals de aarde weet dat op lichtjaren verwijderd

er een planeet met zoveel procent van haar eigenschappen

rondwentelt in het oneindige heelal.

  • Comments(0)//nachtgedachten.beatrijspeeters.be/#post4