Nachtgedachten

Nachtgedachten

Een oranje mens

'Waarom deel je ze niet, die gedachten van jou? Waarom begin je geen blog?' Dat vroeg een andere levenstrapeziste me. Want in dit drukke tijdperk zien we elkaar te weinig en hebben we te weinig uren, minuten, seconden om van gedachten te wisselen. 'Als je een blog had, kon ik je lezen,' zei ze nog. Die gedachte stond me wel aan. Ik heb altijd al gewild dat mensen me konden lezen. Maar u weze gewaarschuwd. Mijn gedachten zijn soms zwarter dan de nacht. Al kan ik ook een erg oranje mens zijn.

Vake

GedachtenPosted by Beatrijs 2012-01-10 17:22:29
Nooit gedacht
dat je zo zou weggaan.
Zo stil,
zo rustig,
zo vredig.
Ik zag jou altijd
vechten,
roepen tegen het onrecht van de dood,
schreeuwen
van onmacht tegen het sterven.

Nooit gedacht
dat je
er vrede mee zou nemen,
met die man met zijn zeis.
Ik zag je
hem al een dreun verkopen,
wat dacht hij wel,
magere schrokop,
dat hij jou zomaar
kon komen halen,
zo zonder weerstand
zo zonder verzet?
Jij,
de onverzettelijke?

Altijd wel gedacht
dat je zo weg zou gaan
zo stilletjes,
toen je wist dat wij
te samen rustten,
zodat we die laatste snak naar adem
niet meer hoefden
te zien.
Je zei
zonder woorden
dat het goed was,
in die laatste glans
die we kregen van
jouw hemelsblauwe ogen.
Wij dragen die ster
voor altijd
met ons mee.

  • Comments(4)//nachtgedachten.beatrijspeeters.be/#post7